Een kleurrijk, gastvrij eiland

Over Het eiland van Olifant van Leo Timmers
Het eiland van Olifant cover

Olifant gaat de zee op in een klein bootje, dat enkel plaats biedt aan hem en zijn koffertje. Wanneer hij in een storm terechtkomt, slaat het bootje om en blijft Olifant alleen achter in het water. Pas na urenlang ronddobberen vindt hij een piepklein eiland – niet meer dan een klein rotsblok dat boven het water uitsteekt – waar hij maar net op kan staan.

In deze prenten overheersen sombere kleuren: zwart, grijs, donkerblauw… De woelige zwartblauwe golven schildert Leo Timmers met grove penseelstreken, waarbij de textuur van de verf haast voelbaar is. Als lezer voel je de onheilspellende dreiging van een zware storm. Langzaam gaat de storm liggen, en vormen de vlakkere penseelstreken een rustige zee. De prent waarop helemaal alleen op het rotsblok staat, te midden van een donkere zee, roept een immens gevoel van desolaatheid op.

Het eiland van Olifant
© Leo Timmers. Uit Het eiland van Olifant (Querido, 2020)

Op de daaropvolgende pagina’s zoomt Timmers in op Olifant. De zee valt weg, tegen een witte achtergrond, die herinnert aan Timmers eerdere boek een huis voor Harry, is er alleen nog Olifant die dagenlang draait en keert, gaat zitten en weer opstaat. Zo geeft Timmers knap de verveling van de eenzame Olifant weer. Maar dan verschijnt er een stipje in de verte, dat uiteindelijk een voorbij dobberend bootje blijk te zijn. Olifant mag mee, maar helaas, hij is te zwaar en het bootje breekt in stukken. Met de brokstukken bouwt Olifant zijn eiland verder uit. Wanneer een volgend vaartuig voorbij vaart, gebeurt hetzelfde. Zo ontstaat een stapelverhaal, een beproefde techniek waarmee Timmers door de voorspelbaarheid verwachtingen creëert bij zijn jonge lezers. Timmers, die doorheen zijn oeuvre een voorliefde lijkt te hebben voor alle mogelijke transportmiddelen en hun soms bizarre bestuurders, tovert het ene na het andere vaartuig op de bladzijden, het ene nog opvallender dan het andere.

Met de steeds nieuwe vaartuigen en hun opvarenden verschijnt er ook steeds meer kleur op de bladzijden, en met de steeds nieuwe brokstukken wordt ook het eiland van Olifant steeds kleurrijker. De prenten zijn spectaculair, niet alleen door tot Leo Timmers’ bekende, uitbundige kleurenpracht, maar ook door de vele, vaak humoristische details. Een scheepsrad wordt een reuzenrad, aangedreven door de wielen van de fiets van een andere opvarende. In de stoeltjes van het reuzenrad – eigenlijk bolhoedjes die uit de container van een vrachtschip gevallen zijn – zitten meeuwen, waarvan er eentje een reddingsboei om heeft. Uit een andere container vallen kermiseendjes, die door Krokodil uit zee gevist worden. En een ondernemende meeuw takelt een net vol vissen uit het water.

Het eiland van Olifant
© Leo Timmers. Uit Het eiland van Olifant (Querido, 2020)

Ondertussen raakt het ‘eiland’ steeds bekender. Steeds meer dieren willen er ook wonen:

Niemand had ooit zoiets gezien.
‘Is er voor ons nog plaats misschien?’

Van een kaal, klein rotsje is het eiland van Olifant uitgegroeid tot een wonderlijke, gastvrije en warme plek waar het goed toeven is. Tot het op een dag weer donker wordt en er een storm opsteekt…

Het eiland van Olifant is een heerlijk prentenboek, waarvan de aangename rijmende tekst uitnodigt tot voorlezen, maar het toch vooral de prenten zijn die de aandacht opeisen en vasthouden. Want je blijft en blijft maar kijken naar zoveel moois!

Leo Timmers: Het eiland van Olifant, Querido, 2020.
ISBN 9789045124957.

0
Uitgelezen Icoon Interessante Link


Neem hier een kijkje in het atelier van Leo Timmers.

Uitgelezen Icoon Film

Tijdens de Boekenmarathon vertelde Leo Timmers over Het eiland van Olifant.

Uitgelezen Icoon Schrijver

Op de website van Leo Timmers vind je nog veel meer moois!

Deel dit bericht

LEES OOK

Boeken lijken wel tovenarij

Over de verhalendief van Graham Carter …

De liefde heeft niet veel woorden nodig

Over Een zee van liefde van Pieter Gaudesaboos …

Mooi mooier mooist

Over de allermooiste kinder- en jeugdboeken …
Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Een vader die alles kan

Hoe kunnen er zoveel gedachten in één hoofd passen?

Iedere olifant doet wel iets

Reading literature gives us images to think with.

— Aidan Chambers

meest recente berichten

Terra Ultima

Terra Ultima wint de Woutertje Pieterse Prijs 2022

Wie wint de Woutertje Pieterse Prijs 2022?

‘Een zee van liefde’ valt twee keer in de Boon-prijzen

Zoeken