‘Ach! Dit verhaal loopt goed af, maar het begint niet al te best.’ Met die beginzin plant Edward Van de Vendel in meteen een zaadje van hoop. Dat is welkom want De prins die licht gaf speelt in een land dat al jaren in oorlog is. Het zijn donkere tijden voor de bevolking, want ieders leven staat in het teken van de oorlog, en tegen de koning ingaan betekent ‘een hakbijl door je hals’.
Op een van de zeldzame momenten dat de koning van de strijd terugkeert naar zijn paleis, verwekt hij een kind bij een dienstmeisje. Het meisje sterft bij de geboorte en de koning wil niets van zijn bastaardzoon weten. Dus groeit Luciano op onder de vleugels van de kokkin en enkele bejaarde lakeien.
Op zijn derde blijkt de jongen als hij zingt licht te geven, en de dieren uit de omgeving komen op dat licht af. Dat is niet naar de zin van de koning, en dus vliegt de jongen de kerker in. Gelukkig is er de kokkin, die Luciano vertelt dat er een eind zal komen aan zijn opsluiting: ‘Op een dag weet je het zeker: nu is het genoeg.’
Samen met een bewaker smeedt de kokkin een plan om de prins te helpen waarbij de hoofdrol is weggelegd voor kinderen en dieren. En we wisten het al vanaf de eerste regel: uiteindelijk zegeviert het licht.
Die boodschap is prominent aanwezig in het verhaal, dat zich profileert als een sprookje met bijbehorend happy end. Toch kun je de vraag stellen of in een boek dat duidelijk verwijst naar de wreedheid van de huidige autoritaire en gewetenloze wereldleiders, niet enige nuance op zijn plek is.
Het is maar een kleine bedenking bij een overigens prachtig geschreven verhaal. Want Edward Van de Vendel toont zich weer als de virtuoze woordkunstenaar die hij is. Zijn taal is poëtisch en beeldend en wemelt van de prachtige zinnen die je zo in een lijstje zou willen doen. Daar mogen dan meteen de schitterende illustraties bij waarin Martijn van der Linden knap met licht en donker speelt. Wonderlijk mooi zijn de overwegend donkere prenten waarin het licht zich gloedvol in de vorm van duizenden vuurvliegjes verspreidt.
De prins die licht gaf is een warm en hoopvol sprookje over veerkracht, over verandering die van binnenuit komt en over opstaan tegen wrede leiders.
