Sinds in 1984 Er ging geen dag voorbij, de eerste bundel met dierenverhalen verscheen, is Toon Tellegen niet meer gestopt met schrijven over de mier, de eekhoorn, de neushoorn, de olifant…. Zo heeft hij een indrukwekkend oeuvre opgebouwd, en meteen ook een groot en trouw lezerspubliek, dat maar niet genoeg kan krijgen van de verhalen.
Reken mij daar maar bij. Ik heb, bundel na bundel, genoten van de licht absurde verhalen waarin Tellegen in een bedrieglijk eenvoudige taal en vol verwondering wezenlijke vragen stelt. Ik heb ze voorgelezen aan een geliefde en kreeg ze voorgelezen, ik heb ze avond na avond voorgelezen aan de nog ongeboren kinderen in mijn buik, en ik ben ze blijven voorlezen doorheen hun kindertijd. Ik heb er tijdens slapeloze nachten naar geluisterd, in de versie voorgelezen door Tellegen zelf. Ik heb de verzamelbundels cadeau gegeven bij huwelijken, geboortes, verjaardagen of gewoon zomaar, en wanneer ik zelf geen woorden vond, waren er altijd die van Tellegen.
In Langzaam, maar zeker zijn bestaande en nieuwe verhalen samengebracht over het voorbijgaan van de tijd, waarbij het ene al sterker is dan het andere. Centraal staan de slak en de schildpad, twee dieren die alles weten over langzaam leven en haast die nergens goed voor is. Ze vormen een vermakelijk én aandoenlijk duo. Ze zijn onafscheidelijk, en hoewel je zou vermoeden dat dat komt doordat ze veel gemeenschappelijks hebben, hun trage tempo bijvoorbeeld, denkt de slak daar anders over: hij en niemand anders is het langzaamste dier ter wereld, en de schildpad is een snelheidsmaniak, een bliksemschicht, een schijnvriend. Als hij zich zo opwindt dat hij uit elkaar barst, is het de schildpad die hem geduldig weer in elkaar zet. Die laatste heeft maar één wens: dat de slak eens een keertje aardig tegen hem zou doen.
Meteen al in de illustratie op de cover weet Thé Tjong-Khing de bijzondere relatie tussen de zachtmoedige schildpad en de zelfvoldane slak treffend te vatten. Ook zijn prenten doorheen het boek zijn prachtig. De samenwerking tussen twee van de grootste talenten uit de Nederlandstalige jeugdliteratuur werkt wonderwel.
Een boek dat je meer dan eens aan het denken zet en nog vaker een glimlach op je gezicht tovert.
